Words

Jonkers & Kersten

Voordracht, teksten en zang: Ankie Keultjes-van Meurs. Harp en zang: Jopie Jonkers.
(‘Jonkers & Kersten’ is de artiestennaam van het duo; ‘Anna Kersten’ is het schrijvers- pseudoniem van Ankie Keultjes van Meurs.)

Jopie en Ankie leerden elkaar lang geleden kennen in de folkgroep Deirdre waarna hun wegen zich scheidden en zij ieder een ander muzikaal pad bewandelden: Jopie als zangeres, harpiste en Ankie als zangeres, producer (samen met haar levenspartner Ad van Meurs) en als dichteres.

Al deze muzikale- en levenservaringen hebben zij samengebracht in een gevarieerd programma bestaande uit 3 thema’s:

  • Les Mots d’Amour (hierin staat de liefde centraal, pakkende teksten en Franse chansons.)
  • Zo spreekt de verbeelding (hierin gaan we terug naar het oude Rusland in een poëtische weergave van het leven van schrijversvrouw Sofia Tolstoi, aangekleed met Russische melodieën)
  • Gedane zaken (hier gaan we richting Engelse Folk waarbij de zee leidmotief is.)

De poëzievoordracht ‘Zo spreekt de verbeelding’ maakt deel uit van een uitgebreide theatrale lezing over Sofia Tolstoi, de vrouw van de beroemde Russische schrijver Leo Tolstoi. Muziek, beeld en een intrigerend verhaal.

Voor meer informatie hierover: ankiekeultjes57@gmail.com / +31(0)683677996.

Bundels Anna Kersten:

  • Het uiteengaan van de tweezaamheid (Gopher)
  • Gedane zaken (Woord in Beeld)
  • Zo spreekt de Verbeelding (Woord in Beeld)
  • Hautnah (Woord in Beeld)

www.facebook.com/annakerstenpoetry

Jopie Jonkers

Boekingen Jopie Jonkers: jopie.jonkers1@gmail.com.

Jopie Jonkers speelt op diverse cd’s samen met o.a. Koen de Cauter en schreef mee aan een methode voor de harp.

Schelp
Een Vlaams gedicht

Maar als uw diepste wens de vrijheid is
Te talmen met uw voeten in ’t warme zand
Uw naasten te vergeten voor een uur, een dag
te leven zoals voorgesteld in diepe dromen,
voor een ogenblik te wezen wie ge zijt
en met uw eigen naam ‘Uzelf’ te heten

Waarom die wens dan zover weg gestoken
als een parel in een oesterschelp
roerloos wachtend op de bodem van uw gemoed
– hoe pijnlijk ook het open breken –
Die schat onaangeroerd te laten rusten
Uzelf de zachte glans ontzeggend
en voor altijd zelf verzegeld schelp te zijn
Lijkt toch een kans verkeken

Anna Kersten